בשולחן הטהור חמישה עשר באב שנת תשל"ב לרגל יומא דהילולא של הרה"ק רבי אשר [השני] מסטאלין זיע"א שח כ"ק מרן אדמו"ר ה"ברכת משה" זיע"א מלעלוב מגדולתו וקדושתו של בעל ההילולא, וכה אמר בזה"ל:
"זיין הנהגה איז געווען מאדנע, ער האט אפילו געזאגט צום אלטער רעבין, טאטאלע! דו לערנסט און דאווענסט, און איך גארנישט". זיי דערציילן, אז דער אלטער רבי איז שוין געווען אמאל גרייט צו קידוש, און ער איז נאך געווען אין מקוה. דער אלטער רבי האט געוואלט ער זאל אויפהויבן דעם כוס צו קידוש, האט מען איהם געדארפט רופן פון מקוה". (=הנהגתו היתה בדרך פלאית. הוא אמר אפילו לפני האדמו"ר הזקן [ה"ה אביו הרה"ק בעל "בית אהרן" מקארלין" זיע"א], אבא! אתה לומד ומתפלל, ואני כלום לא. הם מספרים [כנראה כוונתו לחסידי קארלין] , שהאדמו"ר הזקן כבר היה מוכן פעם ל'קידוש', והוא [היינו בנו הרה"ק רבי אשר] עוד היה במקוה. האדמו"ר הזקן רצה שהוא ירים לו את הכוס לקידוש, והיו צריכים לקרוא לו מהמקוה.
והפטיר רבינו ה"ברכת משה" לאחר מעשה זה והתבטא: "זיין עבודה איז געווען מיט מקוואות. זיין עבודה איז נישט געווען פון א בשר ודם. די דוקטורים האבן געזאגט אז זיי וייסן נישט ויא אזוי ער צוגייט נישט אויס פון אזוי פיל זיין אין די וואסער". (=עבודת קדשו היתה במקוואות. עבודתו לא היתה של בשר ודם. הרופאים אמרו שהם אינם יודעים כיצד הוא לא נמס משהייתו הרבה במים). (הרב אהרן גלבשטיין)
www.hamichlol.org.il